Boomstammetje

October 24th, 2009 Posted in Uncategorized | 1 Comment »

Enige weken geleden waren we met mijn Blauwe Japanner naar Veluwe Highlands gereden, waar Revision een spetterend optreden gaf voor 800 mensen die met hun rug naar de band toe zaten. Voor de rest hebben we ons overigens prima vermaakt. Vooral toen ik de rookmachine meende op de ‘timer’ te zetten (15 sec aan, 1 minuut uit, 15 sec aan, etc) en de rookmachine toen besloot gewoon constant aan te blijven. Het hele podium was binnen no time gevuld met rook en van de band was niets meer te zien. Maar ja, iedereen zat toch de andere kant op te kijken dus wat maakt het uit.

Anyway, alles verliep redelijk die dag, behalve de aankomst, waarbij de plaatsvervangend chauffeur van mijn bus een boomstammetje (Niet het gehaktrolletje maar zo’n unit in de grond) volledig over het hoofd zag. Gevolg was een harde klap en het verbuigen van de ophangbanden van mijn benzine tank. Voor de rest leek er niets aan de hand…

Later viel me op dat de tank telkens ’snel leeg’ was en er maar 35 liter diesel in ging. Kapot metertje? Rijden op de dagteller dus, in de hoop dat ie niet voortijdig leegraakt. Donderdagavond reed ik na een dagje werken in Numansdorp richting Delft. Even op de a15, viel de motordruk ineens weg. Je voelt hem al aankomen.. tank leeg. Daar sta je dan. Ik was gelukkig net op tijd om nog snel een afrit op te sturen. Ik rolde door mijn telefoonlijst heen om te bedenken wie het dichtst bij was en wie ik emotioneel kon belasten om mij te komen redden. Allart was het eerste slachtoffer van de lijst, en zowaar bereid om de waterzak van zijn schoonmoeder tijdelijk om te dopen tot Dieselvat. “Merkt ze toch niet, grinnikte hij nog” Ja, zo hou je ze wel te vriend, die schoonouders.

Hij was met een kleine 20 minuten al in de buurt om de reddende helpende hand te bieden. Helaas stond mijn auto niet helemaal handig bovenaan de afrit, dus we moesten ons in een survivaltocht van olieresten, water, blubber, vangrails en viaduct-afgrond begeven om terug bij mijn auto te komen. Na creatief zagen in een fles als trechter, slurpte mijn waggie de Diesel als pap. Geen echte pap natuurlijk, want daar zitten stukjes in en dat werkt niet. Zou ook wel een beetje raar zijn, als je auto op pap zou rijden. Zie je het al voor je, bij de benzinepomp een pak Brinta en wat melk in de dieseltank? Ikke niet. Euh. Ok, dus auto bijgevuld. Uiteraard start ie dan niet zodat je het alsnog warm krijgt, maar met wat geduldig wachten en diesel doorpompen reed ie weer. Snel naar de pomp en aftanken… zucht

Hij doet het weer en ben inmiddels aangekomen op een lanparty in Mierlo. Doe daar 24 uur de ondersteuning van netwerk en servers… Tot de volgende blog, hopelijk wat sneller deze keer ;)

PS
Allart! Je bent held van de week!

Revision @ 3FM Filmpje

June 24th, 2009 Posted in Revision | 1 Comment »

Het heeft even geduurd omdat ik m’n firewirekabeltje kwijt was, maar het filmpje van Revision @ 3FM is af. Dit is het tweede nummer dat ze op de radio speelden. De eerste moet ik nog even capturen ;) Verder houden jullie nog een verslag van Wantijpop tegoed.

Stop het Licht!

May 29th, 2009 Posted in Fun Palace, Digital Events | No Comments »

Na de nodige noeste arbeid is de nieuwe attractie “Stop het Licht” in Fun Palace klaar! Na de bouw van de printplaten ben ik nog een dag of 3 bezig geweest met het aanleggen van bekabeling, updaten van de software en het testen van het hele zooitje. Gelukkig had Bas de behuizing al klaar gemaakt, dus dat scheelde een hoop. Het resultaat:

Zwaailamp

Het enige wat nu nog gemaakt moet worden is een groot scoreboard dat ook vanuit de structuur te zien is, en een zoemer als het spel is afgelopen…

Revision wint Gooth Kleine Prijs van Ridderkerk

May 10th, 2009 Posted in Revision | No Comments »

Ridderkerk - 9 mei 2009

Na een bijzonder schraal optreden op woensdag 6 mei in Delft, met knetterende geluidsinstallaties, incompetente mensen en de toeschouwers die hun aandacht vestigen op Chelsea - Barcelona was het eigenlijk wel weer tijd voor een lekker optreden. Revision heeft zich de vorige 3-4 jaar zonder succes ingeschreven bij de Gooth Grote Prijs van Ridderkerk, een bandwedstrijd van gemiddeld formaat. De prijzen die je met deze wedstrijd in de wacht kunt slepen zijn ook niet mis: optredens op Goothstock en Wantijpop (Dordrecht).

Revision moest helaas al vroeg op de middag spelen, dus toen om 14:30 de zon buiten stond te knetteren waren wij onze spullen in de backstageruimte van de Gooth aan het proppen. Geluid werd verzorgd door Excess, dus dat gaf goede hoop op een lekker optreden. Na een snelle ombouw (er was wat uitloop door een verlate start) kon Revision beginnnen.

Er stond inmiddels een mannetje of 50 in de zaal, gezellig genoeg om voor op te treden maar vol was het nog zeker niet. Natuurlijk geen reden om niet helemaal los te gaan. Ze speelden een set met 6 nummers, waarvan 3 van de EP en 3 nieuwe die nog niet op plaat vastgelegd zijn. (Met uitzondering van 3FM optreden, ik moet dat youtube filmpje nog ff online knallen). Het optreden zag er in ieder geval aardig strak uit. Tijdens het eerste nummer was het geluid nog een beetje een groentesoep met vermicelli en slijmerige sliertjes, maar dat werd gelukkig snel opgelost.

De bandcontest duurde van 14:00 tot 2:00, en aangezien ik zelf nog werkzaamheden had aan “stop-het-licht” in Fun Palace ben ik tussendoor even naar Numansdorp gefietst. De rest is geloof ik gebleven om alle andere bands te zien en natuurlijk op overbekende wijze vriendjes te maken met juryleden.

Toen ik terugkwam in Ridderkerk was de zaal getransformeerd in een bierzwembad. Het was behoorlijk druk en er stond een wazige Gogol Bordello-imitatie carnaval te vieren op het podium. Het was geen gehoor, maar aangezien iedereen toch knetterzat was maakte het eigenlijk ook weinig uit. Terwijl de jury in beraad ging begon een metalcore (of hoe heet die stijl?) band het podium te verbouwen met oorverdovende oergeluiden. Het zou me niets verbazen als enkele Afrikaanse stammen zich tijdens het optreden vlug klaarmaakten voor een oorlog, want de trillingen moeten in de wijde omgeving te horen zijn geweest.

Na het optreden kwam de jury het podium op en kondigde als eerste de winnaar van de Kleine Prijs aan. “Een band die al vroeg op de middag speelde, maar toch veel indruk maakte - REVISION!”. Ze winnen daarmee een optreden op Goothstock in het najaar. De winnaar van de Grote Prijs was “The Flying Martini’s”. Omdat deze band al een plek opWantijpop verdiend had via de GPZH, kreeg Revision dit optreden vriendelijk doorgeschoven.

Na een geslaagde avond mengden de bandleden zich nog even in het feestgedruis van de afterparty. Ik ben zelf naar huis gegaan om het goede nieuws alvast over het internet te verspreiden en mn bedje in te duiken. Schrijft u alvast 13 juni in uw agenda, dan is Wantijpop in Dordrecht!

Zo, en nu ga ik ff een paar chinezen afschieten die op het balkon aan de overkant heisa staan te maken met roze ballonnen en naar beneden staan te schreeuwen.

De draad kwijt

May 3rd, 2009 Posted in Fun Palace, Digital Events | 2 Comments »

Dat er een draadje los zit bij me dat wisten jullie vast al, maar inmiddels ben ik de draad ook even kwijt. Vanavond om half acht begon ik met deel 2 van het grote soldeerfeest. Inmiddels ben ik de draad helemaal kwijt en heb ik het ook wel een klein beetje gehad met dat gepriechel. Wat ben je aan het maken dan, zul je je wellicht afvragen…

Ik ben bezig met een nieuw project voor Fun Palace. Fun Palace is een overdekte binnenspeeltuin voor kinderen in de leeftijdscatagorie 2-12. Bas, mijn oude baas van BM Festiviteiten draait die toko en af en toe zijn we daar creatief aan het brainstormen om nieuwe speelattracties te bedenken. Er is vrij veel concurentie op de speeltuinenmarkt (ja écht) en je moet exclusieve attracties verzinnen om aantrekkelijk te zijn voor zowel ouders als kinderen. Het lastigste is daarbij een brede doelgroep aan te spreken. Fun Palace biedt vrij veel voor de “kleintjes”, tot een jaar of 6/7, maar minder voor de oudere groep.

Er staat een gigantische klimklauterspeeltructuur (waarom suggereert mijn spellcheck hier een telematica-infrastructuur??). Deze klimstructuur is de veilige versie van de Apenkooi die we vroeger twee keer per jaar op de basisschool hadden, waarbij je over, langs en onder allerlei obstakels moet zonder je benen te breken. Helaas staat de keuringsdienst het niet toe de structuur onder hoogspanning te zetten, prikkeldraad te spannen of vleesetende roofdieren in te zetten om het de kinderen spannend te maken. Aangezien ieder redelijk opgevoed kind tegenwoordig vanaf zijn 2e jaar al loopgraven bouwt met zijn zandauto, betekent het dus dat zonder deze gevaren kinderen snel uitgekeken zijn. Waar je vroeger fantasie gebruikte om spelletjes te spelen, ga je nu bij mama klagen dat je je verveelt in die teringspeeltuin. Tijd voor vernieuwing dus!

Aangezien de keuring en warendienst geen regels heeft voor radioactieve isotopen, saringas en explosieven heb ik die overwogen om het spannend te maken. Helaas blijkt het bijzonder lastig te zijn aan deze materialen te komen in Nederland, en de overheid stelt je hele lastige vragen als je uitlegt waaorm jij écht verarmd uranium nodig hebt voor je speeltuin. Daarom zijn Bas en ik eens gaan brainstormen over een digitaal spel in een speeltoestel. Na allerlei wazige werktitels als “Funny Flash Run”, “Bellenlellers” en “Zwaailichtenzwendel” zijn we uiteindelijk uitgekomen bij “Stop het Licht”. In de klimstructuur worden 8 zwaailichten opgehangen. Bij ieder zwaailicht hangen twee drukknoppen: één voor het rode team en één voor het blauwe team. Als het spel start, gaat 1 van de zwaailampen knipperen. Het team dat het eerste op zijn knop drukt, krijgt een punt. Heb je acht punten, dan heb je gewonnen.

Stop het Licht

 Leuk idee natuurlijk, maar nu moet het nog gebouwd worden. Ik heb besloten gebruik te maken van een op Arduino gebaseerde microcontroller. (Atmel ATmega 168) Het grote voordeel van deze programmeeromgeving is dat je de programma/spellogica in C/C++ kunt schrijven. HA, komt die propedeuse Technische Informatica toch nog een keer van pas! De microcontroller heeft 20 general input/output pins die met andere 5V chips verbonden kunnen worden.

Omdat dit spel gebruik maakt van 8 zwaailichten (dus 8 relais), 16 drukknoppen, 12 indicatorleds, startknoppen, displays voor de score zijn die 20 pins niet direct voldoende. Daar komt het soldeerwerk kijken. Ik heb een printplaatje ontworpen die gebruik maakt van een aantal schuifregisters voor de led aansturing en multiplexers om de input van de knoppen te lezen. Helaas was ik zo naïef om te denken dat het wel “even”op een expirimenteerprintje te proppen was.

 De achterkant van de print. Spaghetti. Ik heb m nog niet doorgemeten, zou me niets verbazen als er nog wat losse contactjes inzitten of juist sluiting. Ik weet wel dat het een enorm gepriechel was om al die draden te trekken. Volgende keer een printplaatje etsen is misschien toch makkelijker…

 De voorkant, bijna klaar. Hier mist eigenlijk alleen de aansturing van het display nog. Dit ga ik doen met de Max7221 driver. Het hele internet staat vol met tutorials over deze chip, hij wordt ook gebruikt om bijvoorbeeld led arrays, 3D cubes en weet ik wat allemaal aan te sturen.

Tot zover was ik gekomen, maar we zijn er nog niet. Scorebord meot nog gemaakt worden, kasten waarin de elektronica komt nog worden gemaakt, de displays moeten aangestuurd worden, de kabels moeten door de speelstructuur getrokken worden. De foto’s van het eindresultaat houden jullie in ieder geval tegoed.

Douchekast!

April 17th, 2009 Posted in Persoonlijk | 1 Comment »

Ik vind het fantastisch om in een paleis te wonen. Heerlijk, om even een wandeling te maken vanuit je studeerkamer, via de gallerij, door de balzaal, bibliotheek, dinerkamer, lounge naar de keuken. Al dat vriendelijke personeel om je heen dat je begroet en laat zien dat het zin heeft om te werken. Een gigantische tuin om het pand is nu het zomer wordt helemaal fantastisch.  Alleen heb ik geen paleis maar een druipsteengrot waar ik m’n teringzooi op 20m² kwijt moet. En mijn douche/wc is daarbij het minst ruimte efficient. Tijd voor wat kluswerk dus.

Achter mijn douchebak zit een ruimte van ongeveer 30cm breed, 80cm diep en tot aan plafondhoogte waar nu niets mee gebeurt. Omdat het net achter de douchebak staat, is het een plaats die snel nat wordt. Mijn stofzuiger weet daar alles van en heeft de afgelopen maanden heerlijk meegedoucht. Tot ik op het forum van mijn flat (ja die hebben we, superhip) een thread zag van iemand die een kast gemaakt heeft in zijn douche, met tegeltjes ertegenaan zodat het water er niet meer overheen pist. Geniaal! Aan de hand van zijn idee ben ik dus met hout aan de slag gegaan.

Ik heb gekozen voor MDF, omdat ik er eigenlijk toch wel een deel van mijn voorraad aan blikjes, flessen en andere meuk in wil kunnen leggen zonder dat mn kast instort. MDF heeft alleen het nadeel dat het niet echt vochtbestendig is. Dus: 2x grondverven, grondig aflakken, insmeren met voorstrijk voor de tegelzijde en dan moet het toch goed gaan zou je zeggen.

Afgelopen maandag kwam m’n vader even helpen bij het laatste stukje van de puzzel: het in elkaar zetten en op zijn plek zetten. Het begon al goed toen we de vloer met wat stelhout gelijk wilde maken en mijn vader enthousiast begon te zagen dat ik in mijn handen had. “Pap, rustig aan, je zaagt zo in mn hand”. - Jajaja. - *wroetsj* - Dat bedoelde je? - “Zucht”. Uiteraard had ik ook de ruimte waar de kast in moest te krap opgemeten, waardoor hij niet paste (te breed) en we hem met wat gewrik op zn plek hebben moeten proppen.  Daarna even tegelen (met uiteraard 20 verkeerd geknipte tegeltjes), laten drogen, voegen dichtsmeren, afkitten en nog meer laten drogen!

Douche Kast

Zoals op de foto te zien is is de kast nu bijna klaar. Moet eigenlijk alleen de randjes van de planken nog even een likje verf geven en misschien dat ik er nog een deur in ga maken om te voorkomen dat het toch te vochtig binnen wordt.

Al met al een geslaagd project. En ik heb nu een hippe scheerspiegel onder de douche, om die gigantische mustache van mij bij te knippen…

The Big Revision-Everlife-blog

April 8th, 2009 Posted in Revision | 2 Comments »

So here it is, finally: The Big Revision-Everlife Blog. I promised many people i’d make one, but it takes courage and time to type all those great memories of the past 2 months. I started off in Dutch, but then Sarah commented on my facebook page “I wanna read it when it’s done”. Then I realized it would be a bit hard to make sense of the Dutch uttering and I started over. Ah well, needed to practise my English writing skills anyway. After some great acoustic gigs in September 2008, Everlife decided to come back this spring with a full rock show. With Menno taking care of the planning and management, it promised to be an awesome (and challenging) tour. Menno asked Revision to support Everlife at some of the shows. And so Thursday February 19th came closer…

We struggled our lazy asses in the car to The Hague. It started off with great planning, by having us to be there at 18:00 or something, trough traffic jams and with Menno panicking about the instruments and backline. He planned to leave Velserbroek at 17:00, go to Rotterdam, Utrecht and back to The Hague in one hour. He managed to get some other people to pick up the Guitars, and we arrived just some minutes before Everlife. We were still unpacking our gear, when we heard some sweet female American voices running up the stairs like a herd of wild rhinos. They were a bit in a rush for the sound check, haha. After a bit alien meeting (Apparently, Americans greet by hugging sidewards) we were introduced to Travis (keys and fiddle), Tyler (bass guitar) and Aaron (drums). Time to get ready for the first show. Due to being short on time, the sound check was a bit messy. One of their power supplies got fried because of the wrong power converter, but in the end we managed to get everything ready before the show.

Revision @ Paard van Troje

Starting off with Rebelle, people started to slowly fill up the venue. Unfortunately not sold-out, but with over 100 man enough audience to give a good show. For Revision, this happened to be the first show where Mark could use his new keys! It was a success, and so where the new songs we played. We had quite a lot of our own fans in front of us, which always is a good thing. Last but not least, Everlife had a great first show here in Holland, despite the struggle of getting things sorted out last-minute. It was a great night, which was also reported by 3voor12 in their review. (in Dutch, be sure to check it out!) Fortunately there was time to make a short talk with the audience afterwards, in contrast with the previous show here when we were booted because of the next show coming up.

Everlife had some more shows that weekend in regions further away from our fan base, so we did not join them on those. Tuesday in Cafe Stiels was next on the big schedule. Let’s face it: Haarlem is a wonderful city, one of the few bigger cities that has the original Dutch architecture. On the other hand, when going by car, this city is a driver’s nightmare. I think 80% of the cities centre consists of one way streets, small bridges over canals and no parking spots. Furthermore, the road was under construction exactly where we wanted to go, so we have been following the magic “3″ for twenty minutes. Great. At least we have seen the city…

This gig was semi-acoustic, where we used our electric drum kit. Although the sound can’t be compared in any way to real drums, for an acoustic gig the result is acceptable. Especially because you can match the volume of the cymbals to the rest of the instruments. (No Aaron, you can not hit the cymbals softer when your name is Martijn). The soundguy sat undercover in a corner, so by the time we had set up and plugged in everything we discovered his existence. Sigh. Not that he was that much of use, his intentions were good but he started of with saying things like “ehh i dont know bout this cable, that one might be broken too”. You know. After some struggle with short wires we managed to get things going for this gig. Lena, one of the Everlife Merch ladies forced here classmates to come watch this show. Thanks! It would have been rather empty otherwise.

About the music, I don’t wanna talk about this gig too much. Before we could get going, Martijn was stuck on the toilet saying nothing but “AAGHH” and when we started off it was raining mistakes, problems with cabling, monitors, keys, basically everything. Martijn started Missing with the speed of a common funeral song, making it a 10 minute version I guess. You should have seen Allart’s face stretching out those lyrics. Anyway, it was cosy and Everlife did better then we did. :)

Friday, to Edam! With great memories of the show in September, we headed towards Cafe de Gevangenpoort. We arrived a bit early and with 2 other support acts, plenty of time to get our stuff in and set up. The first band, Deviation, locked their car doors with both the keys and instruments inside, so the whole schedule started a bit late because of the slow start. I wasn’t too impressed with Deviation, but it was not bad. Next up was Rogier, (former) lead singer of Nuclear Playground. (great band!) He decided to start off with a singer/songwriter kind of act, with lots of humour and music from Britney Spears. <3 Great show! Revision was up next. By the time we started playing the stage was becoming a bit hot. Not only because of the lamps, but also the amount of people and humidity of the air. The show was okay, a lot better then the one in Haarlem.  We helped Everlife a bit with the changeover and watched a great show. The oven was getting warmer and warmer and julia seemed to be sweating like an otter in salt water. I was really afraid she would pass out halfway… As soon as the show finished, she rushed out for fresh air and cooling.

With some water, rest and sitting down outside in this quite town, Jewels regained strength to go in and talk to some people. I think I have heard her say awkward-awkward-awkward 50x (try it at home, you will sound like a duck) She wouldn’t listen, but everybody inside knew it was wayyyy to hot to be on that stage. Anyway, we left Edam for home and prepared ourselves with a good night’s sleep for Patronaat in Haarlem.

Patronaat is a famous venue in Haarlem, recently moved/rebuild to a new location.  We arrived early enough to do an extensive sound check with all of the bands, and get some food backstage. The lineup for this night: Revision, T.I.F.T. and Everlife in that order. So when we started, most of the venue was still empty, bummer. Shortly after starting more people came in, so eventually it still was okay. The sound in that venue is amazing! They managed to get rid of most resonance, echo and feedback from the walls so everything you hear is straight out of the P.A. Combined with good technicians, I think this was the best sound we ever had in a show. I did not see the whole T.I.F.T. show, the only thing I remember is that it is a bunch of arrogant assholes. We shared our dressing room with them and found our clothes dumped on the ground, a cloud of cigarette smoke and their garbage bin was the floor. I almost punched one of them in the face, I was really, really mad when I walked into to that pigs farm. We exchanged some words, and I decided to leave instead of turning the dressing room in to a massacre.

The good thing is, I went down with Everlife to the stage and saw a great, great show. The crowd was joining them by dancing and singing and i took some cool pictures. One of the best shows so far! Sunday was Martijn’s birthday, so we had a mini party at the loading dock. That is, when we finally found him. I remember Sarah and Amber with a grumpy face coming too me.. “Mark, we are missing our sister. We think Martijn.. .. knows… where she is.” It seemed Martijn fancied having his private party with his romance, but after some calls he finally found us at the loading dock. We couldn’t resist cheering at them, resulting in a shy smile on their faces. Happy Birthday Martijn!

Sunday, Starsound studio. We had to get up pretty early, because the sound checks started at noon. Deviation was the first band, with a chance of making a faster changeover then in Edam. Fail. The whole program scheme was delayed by half an hour, mostly because their sound check took way too much time. Everlife had another show later that night, so we decided to reduce the set length of Deviation, Revision and William Wixley. We have played some shows with William Wixley, and I really like their funky music. The show was really awesome, with a swinging and dancing audience. The lighting in that place is very cool by the way. If you check out my facebook, you will see some pictures I shot there. It was still Martijn’s birthday, so Everlife did a lovely “Happy Birthday” for Martijn on stage. I’ve never seen him so shy, and red…  awwww

4 days of silence, rest, work, school, anything but music. Friday: to de Nieuwe Nor in Heerlen. What is it with this prison stuff? Nieuwe Nor, Gevangenpoort, I feel like we are a bunch of criminals haha. Heerlen is about 200km away from our base, so we decided to use my van for all stuff needed for tonight’s show. So that’s one van full of people, and one van with stuff, no trailers or extra cars. I left at 10:00 in the morning for Velserbroek, to pick up all Flightcases and the drums. Back to Vlaardingen, pick up Allart & Mark, to Heerlen. We arrived precisely in time to get things going for a sound check. The venue’s hospitality was great, we had dinner in their restaurant and it tasted good. I bet the Everlife crew missed this part, but Allart’s date was there and I must admit she is cute. He doesn’t say much about it, so please bug him for a status report. Both shows were just fine, sound was not that great because of huge bass resonances. I took some pictures with Ambers camera. (which I haven’t seen myself *hint*). It was the last show for now, but we agreed to hang out a bit when Everlife was back from the France and the UK. Driving back was awfull, with a 2 hour drive starting at 1:00 am you’ll need some matches to keep your eyelids open. At least I had company of Mark and Allart, driving me crazy by singing Everlife songs all night long. Thanks, but one show is enough! I don’t remember whether i woke up sunday or monday, but I eventually recovered, I guess.

Two weeks of silence with Everlife gone, and the end of the tour coming close. Menno mailed me for another show in the Immanuel Church in Haarlem. We had a bit mixed feelings about this, some of us are religious, some are not and we don’t want to give audience the impression that our songs are all about religion.  But this show was about raising money for some kind of charity-action organized by the church, so we agreed that God would not send Jesus down to kick us out of His house when we are doing something good for once. And if He did, at least someone would have a laughter. Again, we were welcomed very kindly and we put up our gear on the stage. The poor soundguy didn’t know anything about our and Everlife’s setup, so he had to move everything to another spot when we arrived. There was plenty of time for everyone to do a soundcheck.

Menno forgot to tell the organisation that we would tag along, so we went outside to get some dry bread with a glass of water while Everlife was having dinner on this great feast, spread out over ten tables, with candlelight, high quality french and italian wines and perfect desserts. Yepp, that’s the difference between you and the Disney stars! :(

Rogier once again opened the night with a live performance of the spice girls. He had some new songs too, with one particular smartlap (EN: tearjerker) about Religion and how he loved to be religious. It was very funny, especially because he was singing it in some kind of Amsterdamish-accent. Travis also joined on his fiddle in two songs. Excellent performance. Next up was Revision. With the timid ending of Rogier alone on the stage, we decided to start of with Eclipse of the Sun, to get the audience ears ready for some rock. It was a great show, even though there were not that many people.

I think this was Everlife’s last Dutch show, at least the last one with us. They did really great, even though the audience, of which at least 60% attended another show, knew what was going to be said on stage. Julia was enthusiastic to introduce herself to the crowd, when Amber started thinking out loud: “Pssstsst.. Julia! This is really awkward, everybody knows what we are gonna say!” but Julia just went on “We learned to speak something Dutch, so here we go: Ik ben Amber, Ik ben Sarah, Ik ben Julia, en wij zijn Everlife”. You could hear the crowd mumbling along with those words, pretty funny. But I must admit, this was one of Everlife’s best shows I’ve seen. I think it is mostly because there were so many familiar people in the audience, and it all felt so close. After the show, we hugged and kissed goodbye, as Everlife left for Belgium, Switzerland and Austria and we didn’t expect to see them afterwards.

But we just couldn’t let them go and decided to make some time to wave them farewell at Schiphol on Tuesday. We had been brainstorming about a small present we wanted to give the girls, as a memory of the experience here in Europe and to show our appreciation of the great shows we played together. Martijn came up with this idea to make a “Revision” of one of the acoustic songs on the Everlife EP. We all like Resistance, so we chose that one. A drunk moving-impaired monkey makes better music then me, so I decided to get some work done on the artwork of the box, while Allart, Mark and Martijn made the remix of the song. I was quite surprised by the result, especially when you know they used only a mixdown master of the CD and no multi-track versions.

Tuesday morning, Schiphol airport. We agreed to meet Lena, Dina and Jesper at Starbucks that morning. There are two Starbucks’ at Schiphol, and I could only find one so we walked around for about an hour when we finally got our coffee. Allart was a bit surprised by the choices Starbucks offered, and told the waitress he only wanted a coffee and not a big mac menu. After being stared at for 2 seconds she gave him his coffee and we were seated in this happy Schiphol place to wait for everlife to arrive. Naomi and Marlies also joined us in this good morning happiness. We are blessed by Martijn’s Julia-proximity meter, so we knew exactly when they were here. We went up to the check-in, had coffee, changed money, chatted around a bit and then finally hugged each other farewell. Poor Martijn smoked two packs of cigarettes that morning and there are no tissues to be found in a 15 km radius of schiphol any more. We took some final pictures before Everlife disappeared trough the security gate. Peter’s house is all empty again, and Menno can bring his van back and go back to his car. It has been a great time and i sincerely hope we see each other again sometime.

A word of respect of those who reach these last lines of my blog, i know it’s almost a book. So much has happened and I’m excited about all of it. It’s just impossible to write it all down. These are my memories and I’m looking really forward to read all yours!

– Mark

PS. Pictures are on my Facebook:  Part 1 - Part 2 - Part 3 - Part 4

Bloggen

April 4th, 2009 Posted in Uncategorized | 1 Comment »

Hmmm…

ik kwam deze week tot de schokkende ontdekking dat ik mijn blog al een half jaar verwaarloosd heb. Alleen de chinese spammers vinden het nog interessant om commentaar te geven op mijn stukjes. Tijd om te updaten dus. Bij deze.

Hoi.

PS.
Er komt binnenkort nog een verslagje van de Revision/Everlife-tour aan :)

Revision akoustisch met Everlife!

September 28th, 2008 Posted in Revision | No Comments »

Den Haag, 25 september &
Edam, 27 september,

Na een hele lange zomerstop (sinds de EP-release) is Revision eindelijk weer terug levend. En hoe! We hebben treurig afscheid moeten nemen van Michael, onze drummer. Hij heeft inmiddels een fulltime baan en scheurt in zijn hippe Seat van de ene naar de andere drollenkoning om zijn malafide waren aan de man te brengen. Kortom: niet genoeg tijd meer om het drukke schema te bolwerken. Uiteraard heeft ie waardig afscheid genomen met een prachtig product: de EP! Martijn van Raaij is onze nieuwe drummer. Deze week werd hij ontmaagd op rituele wijze, waarvan ik u de details graag wil besparen.

Revision Akoustic

Afgelopen donderdag traden we met een akoustische set op in Bazart, Den Haag. We waren hier nog nooit geweest, een bijzonder lekkere zaal moet ik zeggen. Klein, maar heerlijk geluid. Naast het gebouw staat een grote container die als kleedruimte/afwerkplek dient. Voorzien van een relaxte bank en een goed gevulde koelkast kom je de avond er wel door in ieder geval. Naast Revision speelde William Wixley een lekkere set terwijl de troetelbeertjes van Henkjan Smits de kleedruimte betraden. Gewapend met een gereedschapskist vol poeders, kleurstoffen en allerlei werktuigen waarmee de Chinezen hun gevangenen martelen begonnen ze hun neuzen te poederen en hun ego’s op te blazen voor het optreden. Gelukkig vond helemaal niemand in de zaal ze leuk, dus het lag niet geheel aan mij deze keer.

Afsluiter van de avond was Everlife, een formatie van 3 amerikaanse rockende zussen. Ze speelden een bijzonder gave akoustische set. Na de set even wat CD’s uitgewisseld en “grappend” afgesproken dat we zaterdag (bij het tweede optreden) hun liedjes zouden kunnen meespelen…

Everlife Akoustic

Juistja, zaterdagavond, ik naar Allart en Martijn om dat fijne compacte elektrische drumstel en die iets minder compacte gitaarversterkers in Hassan’s busje te stampen. Nog geen minuut onderweg naar Edam (anderhalf uur rijden) haalde Martijn de CD van Everlife tevoorschijn en herinnerde ons aan de uitdaging van het kunnen meespelen van de nummers. Even voor uw beeldvorming: die nummers duren ongeveer 3,5 minuut, dus samen 7 minuten. Het was zoals gezegd 90 minuten rijden, en die twee nummers hebben de hele tijd op repeat gestaan. Inderdaad, een keer of 12 ja..

In Edam wederom een lekkere akoustische set neergezet. Dit keer kwam een afvaardiging van Alura ons opvolgen, gevolgd door wederom X6. (Waarbij X=0,66667, ze waren immers met zn 4-en) Voor de mensen die denken dat X een natuurlijk getal moet zijn: dat is NIET waar, er is namelijk helemaal niets natuurlijks aan. Aan de andere kant is de aanname dat X een reëel getal (R) moet zijn net zo absurd, gezien realiteitsbesef geheel ontbreekt. Hmm, ik denk dat ik het pad van deze nachtelijke hersenspinsels even moet verlaten voor helemaal niemand t verhaal meer volgt.

Intussen had ik Everlife gesmsd dat we de uitdaging aangingen om twee nummers mee te spelen, waarop we als extra opdracht meekregen de nummers ook nog even wat lager te spelen omdat de zangeres hees was. Everlife begon de set gewoon zelf en nodigde Revision tijdens het laatste deel van de show, de afsluitende twee nummers op t podium. Amerikanen lijken van nature sarcastisch te zijn: Sarah en Julia zeggen om en om, elkaar aanvullend op de kwik-kwek-kwak manier: “We have some special guests for you tonight, we have never played with them before and they never with us, but at least it will be fun”.

Eigenlijk ging het buiten verwachting goed, na een beetje onwennig starten (wie zet als eerste in?) knalde het lekker los. Verbazingwekkend genoeg zonder fouten, het geheel paste lekker bij elkaar en iedereen in De Gevangenenpoortsteeg werd goed wakker geschud. “WOW, that was really cool!”. Het tweede nummer, “Goodbye” knalde er net zo lekker in, inclusief alle typische drumroffeltjes en andere sneaky trucjes. Allart stond op het podium te springen in typisch Volendamse volksstijl, met de blijheid alsof ie net een zak cadeautjes van sinterklaas ontvangen heeft. Deze euforische stemming was natuurlijk niet te sussen toen het publiek schreeuwde om meer. Een derde nummer (helemaal niets van geluisterd onderweg) werd nog even erbij getrokken. Het resultaat was verbluffend. Menno, die het management van Everlife in Nederland regelt lag ondersteboven achter de bar en iedereen stond te springen. Heerlijk. Binnenkort wat filmpjes online.

Ik heb me kostelijk vermaakt op dit eerste Revision-weekje sinds tijden.  Pakt u alvast uw agenda? 22 november, Paard van Troje, Den Haag!

Leipzig Games Convention 2008

August 23rd, 2008 Posted in Digital Events, Gameparty | 4 Comments »

Lieber kein bradwurst für mich! Afgelopen maandag vertrok ik vanuit Delft via Numansdorp en Eindhoven naar Leipzig, een kleine 800km rijden. Philips had voor de tweede keer dit jaar een grote beursklus klaarliggen, waar ik met een collega van Gameparty dus naartoe ging. Na een paar keer rollen met een dobbelsteen kon ik me gelukkig prijzen met Dennis op den Buijs als reisgenoot. Ze hadden er alleen niet bijgezegd dat ik ook de hele week bij zijn stinkende farten op de kamer moest gaan liggen…

De reis was bijzonder interessant, met name de laatste 60 kilometer waren erg spannend omdat het adres van het hotel (blijkbaar) niet in TomTom te vinden was. Na telefonisch consult met vriendelijke jongedame, die om begrijpelijke redenen anoniem wil blijven, heb ik een ander adres kunnen invoeren. Die leidde ons naar een afthanse industriestraat, een kilometer of 20 van het hotel. Fabelhaft. We waren om ongeveer half 1 in het verkeerde gat, ja en toen dus zoeken naar het hotel. Uiteindelijk bleek het hotel dus vlakbij een snelwegknooppunt te liggen. Een klaverbladknooppunt om precies te zijn. En aangezien het hotel niet in de navi stond, moet je dus maar uitproberen welke kant van het klaverblad naar de afrit bij het hotel leidt. Ik geloof dat ik alle verbindingsbogen tussen de A14 en de B100 gehad heb, inclusief alle aangrenzende op- en afritten. Uitendelijk konden we om kwart over 2 snachts inchecken bij het hotel. Heerlijk! Gelukkig sliepen de bedden goed.

De volgende dag zijn we begonnen met het bouwen van de stand, voornamelijk het inrichten van ambx systemen en een grote guitar hero stage. Het resultaat zag er ongeveer zo uit:

Erg cool om op te spelen, iedere noot die je goed aanslaat wordt door het amBX systeem weergegeven in de vorm van verlichting. Verder beginnen de grote fans te blazen als je starpower gebruikt. Goed, dat werkte dus allemaal. Wat heb ik verder allemaal gedaan deze week?

Euhm, even denken, gegeten in een afthanse Duitse pizzaria, waar een slecht duitssprekende Afghaan ons probeerde uit te leggen dat zijn kassa kapot was, ik heb inmiddels 5mm banden versleten aan de snelwegafritten, omdat die idiote Duitsers het gewoon presteren om een 90-gradenbocht bij een snelwegexit te zetten.

Vandaag, zaterdag kreeg ik ook nog een parkeerbon van de Messe onder mijn ruitenwisser geschoven, terwijl er een parkeervergunning op mn dashboard lag. Denk dat ze een beetje kippig zijn, of gewoon incompetent. Verder hebben we vandaag op de stage goodies uitgedeeld aan iedereen die de 4 elementen van amBX (Sound, Light, Wind and Rumble) zo hard mogelijk kon schreeuwen. Aangezien de zaterdag een drukke dag is, is dit het resultaat van gratis dingen weggeven:

Totale chaos! Net zoals de ingewanden van Dennis overigens, die terwijl ik deze blog zit te tikken de lucht van 4 rottende kadavers weet te verspreiden. Nee bedankt! Genieten hier hoor.

Morgen is de laatste dag, dan begint het afbreken alweer. Maandagochtend kan ik dan eindelijk naar huis rijden, ben wel even toe aan m’n eigen bedje. In ieder geval was de GC voor mij wel weer een leuke ervaring. Heb helaas weinig van de rest van de beurs gezien, maar goed, daar kwam ik ook niet voor.