HeavyLight @ Giel

april 28th, 2013 Posted in HeavyLight | No Comments »

HeavyLight mocht dinsdag 20 maart weer bij 3FM spelen. In de ochtend gingen de Rotterdammers vroeg op pad naar Hilversum voor hun show bij GIEL. Wat gebeurt er allemaal (achter de schermen) bij zo’n show? Ik schreef voor de Popunie een verslag vanuit mijn perspectief.

4:15 – Een kakofonie van horloges, telefoon, ipad en wekkers barst los. Daar gaat m’n REMslaap. Vandaag is de dag dat HeavyLight voor de achtste keer deze maand optreedt bij 3FM, dit maal bij Giel Beelen in de ochtendshow!

5:15 – Na enkele aanvaringen met deurposten, een warme douche en een vluchtig gesmeerde boterham strompel ik de deur uit op weg naar Station Rotterdam Alexander, waar fotograaf Josh aanhaakt bij ons reisgenootschap.

5:30 – “Bendeleden” Allart en Jerry pakken een gitaar en schreeuwen samen de buurt wakker. Je moet immers goed ingezongen op pad gaan en dat kan niet vroeg genoeg gebeuren. De katten ontvluchten het huis van de familie Beerens.

5:40 – Roadie Bert ramt een kar vol instrumenten de bus in onder het coördinerende toezicht van onze tourmanager Jack. Zo, die zijn binnen.

5:45 – Het gezelschap is compleet. Gemoedelijke vervloekingen over het tijdstip vliegen over en weer. We hebben er zin in. De bandleden stappen bij mij in de auto en Josh, Bert en Jack rijden met de bus richting Hilversum.

5:55 – De radio gaat aan in de auto. We horen de zwoele stem van Ingrid Perez op 3FM afscheid nemen van de luisteraars, de show van GIEL gaat zo beginnen.

6:10 – GIEL heet de luisteraars welkom bij de show en laat vast een sneak-preview van HEY horen.

6:20 – Tijd om nog wat meer in te zingen. Dat doen we volgens de oud Rotterdamse traditie met het woord Gnoe.

6:45 – Aankomst in Hilversum op het Mediapark. De flightcases en kar vol troep worden “de Peperbus” ingereden. Volgens de routine wordt de meuk richting “de Speelplaats” gereden en beginnen we de kermis uit te pakken.

6:47 – Dylan krabbelt aan zijn neus. Een gedenkwaardig moment.

7:15 – Alles staat klaar. De Soundcheck kan beginnen.

7:40 – Jerry slaat vrolijk groetend het ondervel uit zn snare. Een onderdeel dat 1x in de 20 jaar kapot gaat, en waarvan je dus geen reserve bij je hebt. Blinde paniek maakt zich van hem meester. Mijn pogingen hem te troosten door een stuk hout aan te bieden om op te meppen helpen niet.

7:41 – Nu alle figuren uit de Bijbel systematisch vervloekt zijn wordt het tijd te zoeken naar een oplossing. Hulptroepen worden gebeld en er is een nieuwe snare onderweg. De soundcheck gaat door met de gehandicapte trommel.

8:00 – Soundcheck ‘on air’. Giel laat alvast een stukje van de soundcheck horen aan de luisteraars. De nieuwe snare is nog niet gearriveerd.

8:14 – Daar is ie dan! Een nieuwe snare! Na wat gefriemel met drumsleutels is deze nieuwe ramdoos gestemd en klaar om te gebruiken.

8:16 – Net op tijd! Het interview van HeavyLight met GIEL begint. Giel stelt lastige vragen over vorige formaties, het opnemen van een ep of album en wat er in de muziek bereikt moet worden.

8:20 – Tijd om los te gaan! De single HEY wordt gespeeld, live @ Radio 3FM, 101 tv en via de website.

HeavyLight – Hey

8:25 – Even een moment om bij te komen. Versgesmeerde broodjes liggen klaar om de hongerige magen van wat voedsel te voorzien. En dan snel terug naar de Speelplaats, want over enkele minuten moet de cover gespeeld worden.

8:45 – GIEL draait een klein stukje van Birds van Anouk en kondigt aan dat hij benieuwd is naar de versie van HeavyLight. De band zet in.

HeavyLight – Birds

9:01 – Bonustrack wordt gespeeld. Deze song, Don’t Ever Let Me Go, wordt niet op zender uitgezonden maar is wel te zien via 101.tv

HeavyLight – Don’t Ever Let Me Go

9:15 – Een GIEL Jingle wordt ingeschreeuwd. Die bewaren we voor het nageslacht, maar niet op het internet.

9:20 – Of we ook nog even een nieuwe versie van Het Koningsnummer willen opnemen. Band kijkt elkaar in blinde paniek aan. Wat is het koningsnummer, en wat moeten wij er mee? Er wordt druk gerepeteerd de volgende 45 minuten.

10:05 – Na drie kwartier kutten met pianootjes en gitaren is ie er dan: het koningslied. Iets over koning Giel is nog niet seniel, of een andere pakkende tekst die ondergetekende niet goed kon verstaan. Op speciaal verzoek maken we ook die nog even niet beschikbaar voor het brede publiek. Misschien maar beter ook.

10:15 – Fotomomentje. Allemaal lachend op de foto, terwijl je toch je wekker om 4 uur had staan.

Foto door: Josh van den Berg

10:30 – De bende wordt weer de bus in gestampt. Met een voldaan gevoel rijden we terug richting Rotterdam en gaan we allen verder met het suffe dagelijkse leven: Naar school, naar werk, afstuderen en op de bank hangen.

Alle foto’s zijn hier te bekijken.

Zijn we weer

april 28th, 2013 Posted in Uncategorized | 1 Comment »

Volgens mij ben ik mijn blog ernstig aan het verwaarlozen. Laatste post toen ik net mijn huis gekocht had, dat is op zich al eventjes geleden. Op zich verschuift het bloggen een beetje naar facebook en twitter, waar je met statusupdates natuurlijk kleine updates deelt. Maar goed, toch tijd om wordpress te updaten en weer eens wat te posten.

Naast verhuizen, veel klussen en lekker werken ben ik het afgelopen jaar veel bezig geweest met HeavyLight, waar ik het management voor doe. De jongens zijn flink bezig en waren de afgelopen maand veel op 3FM en 538 te horen. Een verslagje over hoe zo’n radiooptreden er aan toe gaat in mn volgende post.

Bye!

Over wenkbrauwen gesproken

december 8th, 2011 Posted in Uncategorized | 3 Comments »

Wist je dat… Megan Fox van zichzelf ook een rolgordijn op haar voorhoofd heeft?

Van: entertainment.msn.co.nz

Dorky pics: Megan Fox had a monobrow in high school!

There once was an ugly duckling…You know the story.Turns out super-spunk Megan Fox wasn’t such a stunner when she was in high school. Judging by her yearbook pics, the Transformers star didn’t discover straightening irons or tweezers until she was well into her late teens.

 

 

Misschien moet ik haar toch eens vertellen dat ze zich nergens voor hoeft te schamen! Er zijn er meer van haar soort!

Verhuizen!

december 8th, 2011 Posted in Persoonlijk | 1 Comment »

Zo, daar ben ik weer hoor. De stilte sinds de vorige post duurde inmiddels iets te lang. Zo lang zelfs, dat het haar wat in de vorige post afgeknipt werd, inmiddels RUIM terug is. Het begint zelfs te krullen in mn nek. Anyway, wel een hoop gebeurd. Meest noemenswaardige is toch wel de verhuizing vanuit mijn vertrouwde stekkie in Delft naar Capelle aan den IJssel. Ik was al geruime tijd op zoek naar iets anders, maar kon het niet helemaal vinden. Uiteindelijk toch iets leuks gevonden:

Voorzijde woning

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat tropische regenwoud voor de voordeur is overigens al weg. Je wilt immers zonder kapmes bij je voordeur kunnen komen met de verhuisdozen. Van binnen zag de woning er al vrij goed uit, dus het voornaamste werk zat in de trappen, wat verwarmingsbuizen en de vloer beneden. Dat werk is inmiddels gebeurd, wacht nu alleen nog op de komst van de keuken. (Zit nu een klein blokje in)

Nadat ik de schimmeldraden van kasten en bed had afgekrabbeld, heb ik alles veilig in palletseal ingepakt om het de volgende dag te vervoeren. Mijn vader had het geluk zich te mogen melden in die Delftse druipsteengrot om de grote meubelstukken weg te dragen. Hij had voor de gelegenheid een wit biohazardpak aangetrokken. Snap ook niet zo waarom. Het verhuizen verliep redelijk voorspoedig, tot ik probeerde mijn garderobekast door het trapgat naar boven te slepen. In het trapgat zit zo’n handige kwart-draai bovenaan. En dat is precies genoeg om ervoor te zorgen dat die kast er net niet tussendoor kan. Fijn. Terug de kamer in, en dan straks maar uit elkaar halen.

Het leukste moest toen nog komen: de boxspring/matrasbodem van mijn bed. Op zich niet zo heel groot, maar 140×200 in 1 stuk is toch wat lastig op zo’n trap. Uiteraard was die ook met geen mogelijkheid boven te krijgen. Bedbodem kan helaas niet uit elkaar, want die is in elkaar geniet. Beneden slapen? Doorzagen? Na even piekeren kreeg ik het lumineuze idee om het bed dan maar door het raam naar binnen te werken. Aan de voorkant van de woning gaat dat niet (zie foto), maar aan de achterkant zit zo’n Velux kantelraam. Even meten. Theoretisch zou het net moeten passen. Maar je weet hoe het gaat met dat soort theoriën tijdens zo’n verhuis…

Vol overtuiging tilden mijn vader en ik het Veluxraam uit de sponning. Je weet wel, net te zwaar en groot om handig beet te pakken en je klemt hoe je het ook draait of keert gegarandeerd 3x je klauwen. Dus daar stonden we dan, met een raam in onze handen, in de opening van het raam. Ja, een draai-kantelraam moet je dus ook draaien, kantelen, naar buiten duwen en weet ik wat voor je het veilig op de grond hebt staan. Na een paar afgeknelde pinkjes en verbrijzelde middenhandsbeentjes stond het raam veilig in de kamer. We keken elkaar aan. En nu?

Uiteraard heb je op zo’n moment alleen een gammele keukentrap uit de erfenis van  tante Annie voor handen.  Het was een schat van een mens, maar die ladder waar de Duitsers ooit hun Propaganda nog mee hadden opgehangen had ze jaren geleden al weg  moeten donderen. Maar goed, dat is 1 trap. En dan… In je eentje til je zo’n frame niet op. Laten we een Workmate© gebruiken als tweede ladder. Dat is erg handig, want werkbanken met ingebouwde bankschroef zijn natuurlijk prima gemaakt om op te staan. Dus daar stonden we dan, als twee trapeze artiesten, wankelend op onze geinproviseerde trappetjes met een onmogelijk bedframe in onze handen. Na wat gekreun en gesteun hebben we het frame de dakgoot in gekregen. Vanuit die positie, moest het frame eerst rechtop gekanteld worden, en daarna diagonaal door het raam worden gestouwd. Je kunt je voorstellen dat dit, hangend uit het raam en wankelend op de dakpannen ook een zeer comfortabele positie is. Wonder boven wonder paste het frame er precies doorheen. Succes!

Uit enthousiasme hebben we de garderobe kast er maar meteen achteraan gestouwd. Dat ging (ondanks dat ie lichter was) eigenlijk nog lastiger ook, omdat zo’n gladde ingesealde kast bijna niet beet te pakken is. Happa! Alles binnen!

Binnenkort een blogje over de melige perikelen tijdens de inrichting. (Want wees nou eerlijk, niemand wil lezen dat het voorspoedig gaat). En daarna misschien werken aan de voorbereiding van een housewarming? :)

Shaving

juli 31st, 2011 Posted in Uncategorized | No Comments »

Werd vandaag op Campzone even hardhandig aangepakt wegens te lange lokken. Dus weg is mijn haar

Gelukkig zijn ze nog van mn wenkbrauw afgebleven…

Canon SX110IS firmware hack

mei 5th, 2011 Posted in Uncategorized | No Comments »

Tip voor eigenaren van Canon compact camera’s. Alweer een jaartje of 2 geleden heb ik de Canon SX110IS camera gekocht. Dit is een digitale compact camera met een vrij aardige lens. Wat specs voor de liefhebber: 9MP, ISO80-1600, 6-60mm lens f/2,8 – f/4,3, 35mm-equivalent: 36 – 360 mm. Al met al een compacte camera met vrij aardige specs. Helaas is een van de beperkingen van deze cam dat hij geen foto’s op RAW formaat kan schieten. Hij kan wel in een continuous mode meerdere foto’s achter elkaar maken, maar geen bracketing met over/onderbelichting voor het maken van HDR foto’s. NOU EN? zul je misschien denken.

Nou, de lol is dat ik gisteren ontdekt hebt dat je met een softwarepakketje genaamd CHDK de firmware van je canon compact camera (tijdelijk) kunt upgraden. Het is een soort bootable firmware, die gestart wordt vanaf je SD kaart. Haal je de SD kaart eruit, dan is je camera weer zoals hij altijd geweest is. Ik heb deze firmware gisteren geinstalleerd op mn SD kaart en meteen een klein testje gedaan met bracketing om een HDR shot te kunnen maken. Zie hieronder het resultaat: (Origineel, HDR voorbeeldje)

Originele fotoHDR Processing

Best grappig effect, in een paar minuten te maken. Dus, als je een van de camera’s hebt die in DIT lijstje (rechts)  staan, dan is het misschien eens leuk om ermee te spelen! Kleine waarschuwing: de installatie kan een beetje tricky zijn, zeker als je een flashkaart van meer dan 4GB gebruikt. Maar het is zeker goed te doen en tot nu toe de moeite waard!


30 days of gaming – Day 30: Your favorite game of all time

april 30th, 2011 Posted in Games | 3 Comments »

Phoe, we zijn er! 30 dagen iedere dag consequent bloggen viel aardig tegen na anderhalf jaar niets posten! Maar, we zijn er bijna, met nog een uitdaging te gaan: wat is je favoriete game, of all time?

Ik heb een aantal games voorbij laten komen die ik om allerlei redenen bijzonder vond. Duke Nukem, Serious Sam, World of Warcraft. Als ik verder kijk welke games ik in het verleden veel gespeeld heb denk ik aan Left 4 Dead 2, Team Fortress 2, Counter-Strike en nog ontelbaar veel andere games. Toch speel ik dit soort spellen bij vlagen, enkele maanden, soms jaren, maar op een gegeven moment is het over en dan zal je ze waarschijnlijk nooit meer opnieuw spelen.

Er is echter een game die door een recente Open-Source release weer nieuw leven ingeblazen is, en daarmee een vrij lang leven is gegund. Volgens mij speelde ik het voor het eerst in 1995 ofzo, toen de game net uit was. Ik had het eigenlijk al verraden in dag 24 en dag 13, maar hier is ie dan eindelijk:

Transport Tycoon, Transport Tycoon Deluxe, in eerste instantie aangevuld door de beroemde TTDPatch, later vervangen door OpenTTD is mijn all-time favorite game. Het concept van de game (materiaal van A naar B brengen) is relatief simpel, maar door de vorm van het landschap, beperkt budget en concurrentie is het telkens weer een uitdaging je transport empire te laten groeien.

De game is sinds de eerste release fors uitgebreid. Allerlei soorten sein-systemen maken dat je met grote hoeveelheden treinen over dezelfde stukken spoor kan rijden. Dat maakt het tot een echte puzzel om je transportsysteem te optimaliseren. Een leuke bijkomstigheid aan OpenTTD is de netwerk modus: je kunt met meerdere mensen het zelfde transportbedrijf werken, of tegen elkaar gaan concurreren.

 

Als je van simulation games houdt moet je deze game zeker gespeeld hebben. Oh en voor ons Nederlanders.. hij is ook nog eens gratis te downloaden. Speel je ook OpenTTD? Maak gerust een screenshot op je blog van hoe jouw game eruit ziet!

Aangezien ik deze game al ruim 15 jaar, een paar keer per jaar speel, denk ik dat deze met recht mijn favorite game of all time genoemd mag worden!

30 days of gaming – Day 29: A game you thought you wouldn’t like, but ended up loving (deel 2)

april 29th, 2011 Posted in Games | No Comments »

Deel 2? Ja, deel 2. Ik kwam er met dank aan Peggy achter dat ik de vraagstelling niet goed gelezen had. Dus poging twee: een game die ik dacht niet leuk te vinden, maar die ik toch leuk vond. (In plaats van andersom)

Helaas, de vraag die ik eerder vandaag beantwoordde is een stuk eenvoudiger, er zijn altijd wel games die halverwege tegenvallen. Een game waar ik me in eerste instantie eigenlijk weinig bij kon voorstellen was World of Warcraft. Ik speelde, toen die game uit zou gaan komen (tijdens de beta dus) een andere MMO, namelijk Dark Age of Camelot. Waar WoW toch iets meer player-versus-player is gericht, was DaoC meer realm-versus-realm, de 3 factions strijden continu om 6 artifacts, waarvan iedere realm er standaard twee heeft.

Op een gegeven moment waren er steeds meer mensen van mijn guild in DaoC die afhaakten om World of Warcraft te gaan spelen. Ik vond dat maar stom, want we hadden nog allerlei belangrijke dingen te doen. Pas later heb ik de beslissing genomen om ‘over te stappen’. (Meerdere MMO’s tegelijk spelen geloof ik niet zo in, dat is niet bij te houden qua tijd. 1 MMO spelen is al tijdrovend..)

 

Maar goed, op een gegeven moment gingen Steph, Andries, Herman en nog vele andere Gameparty-vriendjes WoW spelen, en dat heeft me er toen tot doen besluiten mee te verhuizen naar deze game. Ik had er in eerste instantie niet al te hoge verwachtingen van (en ergerde me aan sommige verschillen met DaoC) maar achteraf gezien was het een goede beslissing. Een jaartje geleden ben ik nog eens op de DaoC server gaan kijken waar ik op speelde, maar die was bijna uitgestorven.. :)

30 days of gaming – Day 29: A game you thought you would like, but ended up hating

april 29th, 2011 Posted in Games | 1 Comment »

Update: Thanks Peggy, ik heb de titel verkeerd gelezen :P Totaal verkeerd artikel gemaakt, dus bij deze aangepast :)

Achteraf gezien zijn er vrij veel blogjes geweest die me zwaarder vielen dan van tevoren gedacht. Ik heb dat ook al meerdere malen aangegeven. De vraag van vandaag is op zich niet echt moeilijk, omdat er natuurlijk genoeg games zijn die tegenvallen. Het enige probleem is dat je die juist snel vergeet. (Je vond ze immers toch niet leuk, dus dan besteed je er verder weinig aandacht aan)

Een aantal jaar geleden was er ineens een enorme hype om ‘Second Life’. Voor mijn opleiding heb ik destijds ook een essay geschreven over deze game (En de morele implicaties van de online wereld die gemaakt wordt). Second Life is namelijk qua opzet een virtuele afspiegeling van het ‘echte’ leven, anders dan bijvoorbeeld World of Warcraft en andere MMORPGS waar je je in een fantasiewereld begeeft. Ik heb Second Life dus ook een paar dagen geprobeerd te spelen voor dit essay. Omdat ik meestal MMO’s wel erg tof vind, had ik eigenlijk wel verwacht dat ik deze game ook leuk zou vinden.

Nou, dat viel dus even vies tegen. Allereerst viel me op dat er eigenlijk gewoon geen ene hol te doen was. Ik herinner me er niet zo heel veel meer van, maar een van de dingen die me opviel is dat er ontzettend veel virtuele gokautomaten en andere apparaten stonden om je geld in te mikken. Dat vergat ik haast nog te zeggen: als je in Second Life items wilt komen, dan heb je “Linden Dollars” nodig, virtuele dollars die je met echt geld moet kopen. Er is een omrekeningssysteem, dus als je winst zou maken op de producten die je in de game produceert, dan zou je dat ook weer kunnen ‘opnemen’.

Het is leuk bedacht dat je als inwoner van een stad in staat bent om actief mee te bouwen, maar het feit dat het relatief veel (Echt) geld kan kosten en dat er eigenlijk gewoon een online gokwereld aan vast hangt maakt het voor mij nou niet echt aantrekkelijk. Sorry Second Life! Je valt tegen!

30 days of gaming – Day 28: Favorite game developer

april 28th, 2011 Posted in Games | 2 Comments »

Er zijn ontzettend veel gamestudios, sommige gekoppeld aan een grote uitgever (zoals ubisoft, EA, Codemasters, etc) of volledig onafhankelijk, de zogenaamde ‘Indie developers’. Deze vraag heeft naar mijn idee niet zo zeer betrekking op een specifieke game of serie games die je leuk vindt, maar ook op de impact die een ontwikkelaar heeft in de game industrie. Ik heb daarom gekozen voor Epic Games.

Vroeger, toen ik nog een heel klein Markje was speelde ik de game “Jazz Jackrabbit” Later was vooral mijn zusje helemaal verslingerd aan deze game. Andere, wellicht meer bekende titels van Epic zijn Unreal, Unreal Tournament en Gears of War. Een van de belangrijkste ‘bijproducten’ die daaruit voort kwam was de Unreal Engine.

 

Hoe belangrijk een game engine is? Het is een van de belangrijkste bouwstenen van een game, eigenlijk vergelijkbaar met de fundering van het huis en misschien ook wel de muren. Alleen de inrichting moet er nog in. De Unreal engines, inmiddels bij versie 3 aangeland, hebben tientallen, zoniet honderden games mogelijk gemaakt. Vergis je niet, zelfs  Kinect Adventures, die door Microsoft  standaard bij de introductie van Kinect geleverd werd draait op de unreal engine. Benieuwd of jouw favoriet er ook tussenzit? Wikipedia heeft een hele uitgebreide lijst!